Balıkçılık sektöründe kabukluların işlenmesi, böcek proteini üretimi ve mantar yetiştiriciliği, yüksek miktarda kitin içeren atıkların oluşmasına neden oluyor. Fraunhofer Institute for Interfacial Engineering and Biotechnology IGB, bu atık kaynaklarından katma değer üretmek amacıyla bir kitin işleme proses zinciri geliştirdi. Bu teknolojiler, sürdürülebilir kaplamalar da dahil olmak üzere çeşitli alanlarda kullanılabilen yüksek saflıkta kitosan üretimine olanak sağlıyor. Kitosandan üretilen şeffaf filmler, biyobozunur tek kullanımlık ambalajlar olarak kullanılmaya uygun olup petrol bazlı plastiklerin yerini alma potansiyeli taşıyor.
Biyopolimer kitin; kabuklular, böcekler ve mantarlar tarafından esas olarak yapısal bir malzeme olarak üretiliyor ve bitkisel bazlı selülozun ardından dünya üzerindeki en yaygın ikinci biyopolimer olarak biliniyor. Kitin, içerdiği azot nedeniyle halihazırda tarımda gübre ve toprak düzenleyici olarak veya kitosan üretimi için kullanılıyor. Bununla birlikte, ticari kullanım bugüne kadar ağırlıklı olarak yengeç kabuklarından elde edilen kitin ile sınırlı kaldı. Ancak dünya genelindeki gıda endüstrisi ve biyoteknoloji sektörleri; böcek proteini üretiminden kaynaklanan böcek dış iskeletleri, mantar fermantasyonundan ortaya çıkan miselyum kalıntıları ve mantar yetiştiriciliğindeki artıklar gibi yüz binlerce ton ilave kitin içeren atık oluşturuyor.
Fraunhofer Institute for Interfacial Engineering and Biotechnology IGB’deki araştırmacılar, kitosan üretimi için kitin kaynağı olarak böcek dış iskeletlerini ve mantar fermantasyonundan elde edilen miselyum içeren kalıntıları kullanmayı başardı. Bu amaçla enstitü, artık ve atık akışlarının bir biyorefineri prensibine göre işlendiği ve değerli malzemelere dönüştürüldüğü bir kitin işleme proses zinciri oluşturdu.
